RUHUM KIYAMA KALKTI
ÇALIŞMALARINDA SONA YAKLAŞTIĞIM "RUHUM KIYAMA KALKTI" KİTAPTAN BİR BÖLÜM

Hemen her gece aynı kâbus, aynı karabasan… Artık bir parçam haline gelen karabasanlar, büyük bir şevkle sonuna yaklaştığım sefil hayatımın yegâne laneti ve ben bu lanetle yaşamaya alışalı çok uzun zaman oldu. 

Kâbuslarım hep aynı sonla nihayetleniyor. Neredeyse genzimi parçalayacak kadar şiddetli bir çığlıkla yatağımdan sıçrıyor, alnımdan süzülen terden yanan gözlerimi ovuşturuyorum. Sonunda kendimi bir parça nefes alabilmek için dar attığım pencere pervazında, Güle’nin gözlerine bakarken buluyorum. 

Tek tesellim ise yaklaşan sonum. Ölümün artık bir nefes kadar yakın olduğunu biliyorum. Ciğerlerimi zorlayan ve arkası kesilmeyecekmiş gibi uzun süren öksürükler, dudaklarımdan süzülen kan pıhtıları kurtuluşumun yaklaştığını müjdeliyorlar ve ben o günü sabırsızlıkla bekliyorum. 

Kendi “Şeb-i Arûs’um” geliyor işte… Mevlâna’nınkinden farkı; beni heyecanlandıran kısmının sonsuz hayata atılan ilk adımdan çok şu anki hayatımın, çektiğim ızdırabın ve kâbuslarımın son bulacak olması. 

Ama o gün gelmeden önce kendime vazife edindiğim son bir şey daha var. Orada olanları anlatmalıyım... Evet, ulaşabildiğim, uzanabildiğim herkese, hatta belki de tüm cihana anlatmalıyım. Üzerinde hayat bulduğu cihana neredeyse dilsiz kalan o coğrafyada, bahtsız gözlerimin şahit olduğu her kareyi, her anı, kelimesi kelimesine aktarmalıyım.

İşte bu yüzden sıvası dökülmeye yüz tutmuş odamda, titrek gaz lambasının ışığında bu satırları kaleme alıyorum. Kendi sonuma yaşanan acıları, yapılan zulümleri anlatabilmenin verdiği vicdani haz ile varabilmek ümidiyle yazıyorum…

"Ruhum Kıyama Kalktı" 1.Bölüm.

Emrullah Özdemir
  
1850 kez okundu

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın
SAAT
TAKVİM
DÖVİZ BİLGİLERİ
AlışSatış
Dolar13.490513.5446
Euro15.231815.2929
HAVA DURUMU